I woła o  s p r a w i e d l i w o ś ć
I  p r a w d ę  po świecie niesie –
Prawdę o jeńców tysiącach
Zgładzonych w katyńskim lesie.

Marian Hemar – Katyń

Tej nocy zgładzono Wolność
W katyńskim lesie…
Zdradzieckim strzałem w czaszkę
Pokwitowano Wrzesień.

Związano do tyłu ręce,
By w obecności kata
Nie mogła ich wznieść błagalnie
Do Boga i do świata.

Zakneblowano usta,
By w tej katyńskiej nocy
Nie mogła błagać o litość,
Ni wezwać znikąd pomocy.

W podartym jenieckim płaszczu
Martwą do rowu zepchnięto
I zasypano ziemią
Krwią na wskroś  przesiąkniętą.

By zmartwychwstać nie mogła,
Ni dać znaku o sobie
I na zawsze została
W leśnym katyńskim grobie.

Pod śmiertelnym całunem
Zwiędłych katyńskich liści,
By nikt się nie doszukał,
By nikt się nie domyślił

Tej samotnej mogiły,
Tych prochów i tych kości –
Świadectwa największej hańby
I największej podłości.

Tej nocy zgładzono Prawdę
W katyńskim lesie,
Bo nawet wiatr, choć był świadkiem,
Po świecie jej nie rozniesie…

Bo tylko księżyc niemowa,
Płynąc nad smutną mogiłą,
Mógłby zaświadczyć poświatą
Jak to naprawdę było…

Bo tylko świt, który wstawał
Na kształt różowej pochodni
Mógłby wyjawić światu
Sekret ponurej zbrodni…

Bo tylko drzewa nad grobem
Stojące niby gromnice
Mogłyby liści szelestem
Wyszumieć tę tajemnicę…

Bo tylko ziemia milcząca,
Kryjąca jenieckie ciała,
Wyznać okrutną prawdę
Mogłaby – gdyby umiała.

Tej nocy sprawiedliwość
Zgładzono w katyńskim lesie…
Bo która to już wiosna?
Która zima i jesień

Minęły od tego czasu,
Od owych chwil straszliwych?
A sprawiedliwość milczy,
Nie ma jej widać wśród żywych.

Widać we wspólnym grobie
Legła przeszyta kulami –
Jak inni – z kneblem na ustach,
Z zawiązanymi oczami.

Bo jeśli jej nie zabrała,
Nie skryła katyńska gleba,
Gdy żywa – czemu nie woła,
Nie krzyczy o pomstę do nieba?

Czemu – jeśli istnieje –
Nie wstrząśnie sumieniem świata?
Czemu nie tropi, nie ściga,
Nie sądzi , nie karze kata?

Zgładzono sprawiedliwość,
Prawdę i wolność zgładzono
Zdradziecko w smoleńskim lesie
Pod obcej nocy osłoną…

Dziś jeno ptaki smutku
W lesie zawodzą żałośnie,
Jak gdyby pamiętały
O tej katyńskiej wiośnie.

Jakby wypatrywały
Wśród leśnego poszycia
Śladów jenieckiej śmierci,
Oznak byłego życia.

Czy spod dębowych liści
Albo sosnowych igiełek
Nie błyśnie szlif oficerski
Lub zardzewiały orzełek,

Strzęp zielonego munduru,
Kartka z notesu wydarta
Albo baretka spłowiała,
Pleśnią katyńską przeżarta.

I tylko  p a m i ę ć  została
Po tej katyńskiej nocy…
Pamięć  n i e  d a ł a  się zgładzić,
Nie chciała ulec przemocy

I woła o  s p r a w i e d l i w o ś ć
I  p r a w d ę  po świecie niesie –
Prawdę o jeńców tysiącach
Zgładzonych w katyńskim lesie.

***

Share/Save

ŻOŁNIERZE WOJSKA POLSKIEGO!
RODACY!

Stajemy dziś do Apelu Pamięci na Ziemi Kosowskiej by w 70. rocznicę Zbrodni Katyńskiej przywołać pamięć naszych rodaków zamordowanych za wierność przysiędze wojskowej złożonej na sztandar z hasłem: “Bóg, Honor i Ojczyzna”. Składamy dziś hołd żołnierzom, którzy oddali swe życie w walce z sowieckim najeźdźcą o wolną i niepodległą Polskę. Wspominamy też męczeństwo Polaków ich prześladowania, aresztowania oraz deportacje. Symbolem tego męczeństwa stała się Zbrodnia Katyńska dokonana na polskich jeńcach wojennych. Ich męka i śmierć nie były daremne, nie uległy zapomnieniu. Oddali życie w imię miłości do ojczystego domu, w nadziei, że odrodzi się Polska niepodległa, suwerenna i demokratyczna.

Do Was wołam! Obrońcy Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej, zdradziecko napadnięci w dniu 17 września 1939 roku przez sowieckiego najeźdźcę. Wzywam żołnierzy Korpusu Obrony Pogranicza, którzy pierwsi stawili bohaterski opór Armii Czerwonej. Wołam obrońców Lwowa i Grodna, Lidy, Wilna i Równego, bohaterów walk pod Kodziowcami, Szackiem i Wytycznem.

STAŃCIE DO APELU!
CHWAŁA BOHATEROM!

Wzywam oficerów Wojska Polskiego, żołnierzy Korpusu Ochrony Pogranicza, funkcjonariuszy Policji Państwowej, Straży Więziennej i Straży Granicznej oraz innych organów Państwa Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Miednoje i Bykowni oraz innych nieznanych dotąd miejscach kaźni. Wołam skazanych bez sądu za to, że byli elitą naszego narodu i przeszkodą na drodze zniewolenia Polski.

STAŃCIE DO APELU!
ZGINĘLI ŚMIERCIĄ MĘCZEŃSKĄ!

Do Was wołam! Zamordowani przez sowieckich oprawców: generałowie Józefie Konstanty Olszyno-Wilczyński, Stanisławie Hallerze, Leonardzie Skierski, Leonie Billewiczu, Aleksandrze Kowalewski, Kazimierzu Orlik-Łukoski, Franciszku Sikorski, Konstanty Plisowski, Piotrze Skuratowiczu, Bronisławie Bohatyrewiczu, Henryku Odrowążu-Minkiewiczu, Mieczysławie Smorawiński, admirale Ksawery Czernicki, porucznik Janino Lewandowska.

STAŃCIE DO APELU!
ZGINĘLI ŚMIERCIĄ MĘCZEŃSKĄ!

Wzywam duchownych różnych wyznań, których w Wigilię 1939 roku wywieziono z obozów jenieckich w nieznanym kierunku. Wołam wszystkich duchownych, którzy nie opuścili wiernych i oddali życie za Boga i Polskę.

STAŃCIE DO APELU!
ZGINĘLI ŚMIERCIĄ MĘCZEŃSKĄ!

Wzywam więźniów sowieckich katowni na wileńskich Łukiszkach, lwowskich Brygidkach, na moskiewskiej Łubiance i Butyrkach, w Łucku, Równem, Kołomyi, Mińsku oraz wielu innych więzieniach NKWD, którzy zostali skrycie zamordowani oraz pogrzebani w bezimiennych mogiłach.

STAŃCIE DO APELU!
ZGINĘLI ŚMIERCIĄ MĘCZEŃSKĄ!

Do Was wołam! Deportowani w głąb Związku Sowieckiego i tam zabijani pracą ponad siły, umierający z głodu, mrozu i chorób. Was wzywam! Skazani na zesłanie na lodowate pustkowia Syberii oraz rozpalone stepy Kazachstanu, których jedyną “winą” była miłość do Polski.

STAŃCIE DO APELU!
ZGINĘLI ŚMIERCIĄ MĘCZEŃSKĄ!

Do Was zwracam się potomni! Pochylając w zadumie i szacunku głowy, by uczcić męczeństwo córek i synów Narodu Polskiego, którzy do końca pozostali wierni Ojczyźnie, zachowajcie w swych sercach pamięć o ofierze Ich życia złożonej za honor i wolność Ojczyzny. Niech ich niezłomna postawa będzie drogowskazem dla naszej nauki, pracy i służby dla Rzeczypospolitej.

CHWAŁA BOHATEROM!
CZEŚĆ ICH PAMIĘCI!

Modlitwa za poległych:

Święty Boże, Święty i nieśmiertelny Boże, dawco przebaczenia i miłośniku zbawienia ludzkiego, w pokorze ducha polecamy dziś miłosierdziu Twemu dusze polskich żołnierzy, policjantów, urzędników państwowych, przedstawicieli inteligencji i innych, którzy zostali zamordowani w roku 1940 na Wschodzie. Za życia doczesnego dobry bój toczyli, biegu dokonali, wiary dochowali. Przez chrzest znamieniem Trójcy Świętej naznaczeni pragnęli pełnić wolę Twoją, a jak tutaj prawdziwa wiara włączyła ich do społeczności wiernych i w świętych obcowanie, tak niechaj tam Twoje zmiłowanie połączy ich z chórami Aniołów i da im uczestnictwo w chwale Twoich świętych. A gdyby na wadze sprawiedliwości Twojej zaważyć miały ludzkie ich ułomności, których my wszyscy zdamy się być winnymi, to Ty który jesteś miłością i miłosierdziem, przyjm ich ofiarę, jaką od nich zażądała miłość dla Ciebie, Ojczyzny i ludów pragnących swobody. Niech ta ofiara z życia nie będzie daremna, a raczej niech będzie posiewem lepszego jutra dla Kościoła Twojego, dla Polski i całego świata.

Share/Save