Dwa lata temu natknąłem się na twórczość pewnego akordeonisty z Bydgoszczy. W jego repertuarze znajdują się aranżacje na akordeon utworów muzyki filmowej, klasycznej i ludowej. Do jego “dorobku” należy ponad 60 utworów, oglądanych nie mniej niż 5 mln razy. Zajmuje miejsce w pierwszej 50. najczęściej subskrybowanych kanałów muzycznych na YT. Niestety, ponad rok temu okazało się że nie żyje.
Jego wykonania zyskały jednak pewnego rodzaju “nieśmiertelność”…
Kilka jego utworów (wszystkie znajdują się pod adresem marmir3):
Moje ulubione pieśni z czasów II wojny światowej:
Marsz II Korpusu
http://pl.wikipedia.org/wiki/2_Korpus_Polski_%28PSZ%29
Karpacka Brygada
http://pl.wikipedia.org/wiki/Samodzielna_Brygada_Strzelc%C3%B3w_Karpackich#.22Karpacka_brygada.22
Fratelli d’Italia – Bracia Włosi – to chyba mój ulubiony hymn obcego państwa. Powstał w XIX wieku podczas walk o niepodległość Italii. Read More
H. Lenar – Marsz żałobny
Na wideo zaczyna się od 1 minuty. Grany podczas ceremonii wojskowych, m. in. podczas przywiezienia zwłok Prezydenta.
Wersja na organy:
Lacrimosa z “Requiem” W.A Mozarta wykonana pod batutą H. von Karajana
Zaczyna się od 2:20. Grana na pogrzebie Prezydenta dwa razy podczas wyprowadzenia zwłok. Tylko 8 taktów fragmentu jest autorstwa Mozarta. Podczas tworzenia utworu zmarł. Resztę na podstawie szkiców dokończyli jego uczniowie.
Thomaso Albinoni – Adagio g-moll na skrzypce i organy
Ten utwór to znana podróbka. Nie napisał go barokowy kompozytor Thomaso Albinoni, tylko XX wieczny muzykolog Remo Giazotto. Ale kogo to obchodzi… To jeden z najsmutniejszych utworów w historii muzyki.
Fryderyk Chopin – Marsz żałobny
Ludwig van Beethoven – Marsz żałobny z III Symfonii “Eroica”
Symfonia powstawała około roku 1804 – tym, w którym Napoleon Bonaparte koronował się na Cesarza Francuzów. Beethoven początkowo chciał symfonię zadedykować właśnie Napoleonowi (tak podaje autor jego biografii). Był zafascynowany nim jako politykiem republikańskim. Po dostaniu informacji o koronacji Napoleona Beethoven miał wpaść w furię. Przeczuwał, że Bonaparte skończy jako “tyran”.
Ostatecznie napisał następującą dedykację: “Symfonia bohaterska [po włosku "Eroica"], napisana ku uczczeniu pamięci wielkiego Człowieka”. Tym samym pożegnał “dobrego” Napoleona – tego “z przed koronacji”.
Niecałe dziesięć lat później żołnierze cesarza w poczuciu klęski, głodu i zimna wracali po nieudanej kampanii w Rosji dożynani przez watahy kozackie.
Moim zdaniem jest to najpiękniejszy marsz żałobny.
Ivo Pogorelić (ur. 1958 r.) to chorwacki pianista, który uzyskał rozgłos zyskał za sprawą nagrody, której nie udało mu się zdobyć. Wystąpił w X Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie i odpadł w 3. etapie, pomimo uznania, jakie zyskał u publiczności i krytyków. Juror konkursu, argentyńska pianistka Martha Argerich uznała go za pianistycznego geniusza i na znak protestu zrezygnowała z udziału w jury.
Ktoś kiedyś powiedział, że wykonując Chopina należy grać “nie tylko to, co Chopin zapisał w nutach, ale także to, co zapisał pomiędzy nutami”. Interpretacje chorwackiego artysty raczej nie zawierają “tego, co Chopin zapisał pomiędzy nutami”, ale właśnie ich nowatorstwo i oryginalność powoduje że są godne wyróżnienia.
Warto wspomnieć, że Ivo Pogorelić wystąpi w Krakowie dnia 13 XI (www.filharmonia.krakow.pl).
Kilka utworów w jego interpretacji:
Read More