Rozmawiając z przedstawicielami pokoleniem moich dziadków często słyszę: “Przed wojną tak nie było”.
Z ust pokolenia moich rodziców: “Nie było jak za komuny”.
Niedawno uświadomiłem sobie, że pałeczka sztafety pokoleń została przekazana “pokoleniu ’89″.
W zdominowanym przez nas internecie pojawiły się materiały takie jak te:
Tacy byliśmy
Lata 90. Wspomnień czar
Starzejemy się: usamodzielniliśmy się, poszliśmy na studia, pojawiły się pierwsze poważne i trudne decyzje. Dlatego tak jak nasi poprzednicy wspominamy czasy beztroskiej młodości.
Dla mnie do dzisiaj pozostaje zagadką jak moja mama potrafiła usłyszeć mój dobiegający z podwórka (tzw. pola) wrzask “Maaaaamooooooo!”. W literaturze problem nosi nazwę Independent component analysis 
Do listy “wspomnień” dopisałbym: frugo, “tosty” za 1 zł oraz grę “Dangerous Dave” – elementy folkloru Szkoły Podstawowej nr 3, zabawy w “ganianego”, “policjantów i złodziei”, seriale “Tajemnica Sagali”, “Dwa światy”, lizaki chupa-chups, dyskietki.
leave a reply